En annerledes uke

Ei uke og vel saa det har gaatt, skal eg vaere heilt aerlig foeles det 3 gangar saa lenge. Det har kanskje noko med den afrikanske livstivlen aa gjere. Ikkje misforstaa, folk i Nairobi har ett eit hoegt tempo, baade paa bilar og paa fortaua, men elles i Kenya virkar det paa meg som att dei har litt god tid. Det er jo absolutt noko aa ta med seg tilbake til norge, der alle har daarlig tid heile tia.

Eg personlig har funne ut att det er sikkert mange andre plassar i verda eg hadde likt meg bedre, men kanskje ikkje saa mange plassar der du kan ta livet med ro og slappe saa godt av.

Over til reising i Kenya. Det er noko for seg sjoelv. Min respekt for Sjaafoerar og ikkje minst Land Roverar her nede har vokst himmelhoegt! Som det kjem fram paa nokon av bilda er det ikkje den ting dei ikkje klarar aa mestre. Men er nokon sider ved transporten her som ikkje er like grei. Naar 11 godt voksne personar fra norge skal staa og sitte paa eit lasteplan kan det fort bli trangt og vanskelig aa halde seg fast, noko som ribbeina mine spesielt har faat merka seg. Men til gjengjeld er det ein tur eg ikkje ville vaert foruten.

Livet til folka i landsbyen Nairimirimo er noko eg aldri har opplevd makan til, vi blei forberedt paa det, men naar eg foerst kom dit og fekk sjaa det sjoelv, tenkte eg meg med sjoelv att ditta maa vaere eit hardt liv. Der ein kopp melk fort kan vaere like godt som eit fullt maaltid.

Bortsett fra litt sjukdom, har alt gaatt overraskande bra. See you soon!